{"id":81,"date":"2016-06-12T11:08:08","date_gmt":"2016-06-12T09:08:08","guid":{"rendered":"http:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/?page_id=81"},"modified":"2017-10-26T21:05:45","modified_gmt":"2017-10-26T19:05:45","slug":"patron","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/szkola\/patron\/","title":{"rendered":"Patron"},"content":{"rendered":"

\"JerzyBiografia JERZEGO KUKUCZKI autorstwa Waldemara Brygiera<\/p>\n

26 pa\u017adziernika 1989 roku, og\u00f3lnopolska prasa za agencjami prasowymi poda\u0142a: <\/p>\n

„Najwybitniejszy, obok W\u0142ocha Messnera, himalaista naszych czas\u00f3w, Jerzy Kukuczka zgin\u0105\u0142 we wtorek rano podczas wspinaczki na szczyt Lhotse w Himalajach.”<\/em> <\/p>\n

Wiele os\u00f3b ze \u015brodowiska wspinaczkowego nie uwierzy\u0142o w t\u0119 informacj\u0119. Z nadziej\u0105 czekali na jej zdementowanie przez koleg\u00f3w b\u0119d\u0105cych w\u0142a\u015bnie w Nepalu, pod Lhotse (\u2026).
\nJerzy Kukuczka urodzi\u0142 si\u0119 24 marca 1948 roku w Katowicach. Rodzice pochodzili z Istebnej, po\u0142o\u017conej w Beskidzie \u015al\u0105skim. Jak sam m\u00f3wi\u0142, urodzi\u0142 si\u0119 co prawda w typowym \u015bl\u0105skim \u201efamiloku\u201d, ale zawsze pami\u0119ta\u0142 o swoim g\u00f3rskim rodowodzie i zawsze sporym sentymentem darzy\u0142 Istebn\u0105 i okoliczne g\u00f3ry.
\nMija\u0142y lata i ma\u0142y Jurek zacz\u0105\u0142 chodzi\u0107 do szko\u0142y. Nie by\u0142 or\u0142em, oceny na \u015bwiadectwach pokazywa\u0142y to dobitnie, ale z wychowania fizycznego i geografii zawsze mia\u0142 bardzo dobre oceny \u2013 dobrze to wr\u00f3\u017cy\u0142o jego p\u00f3\u017aniejszej karierze wspinaczkowej. Po uko\u0144czeniu podstaw\u00f3wki rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w szkole zawodowej znajduj\u0105cej si\u0119 przy katowickich Zak\u0142adach Wytw\u00f3rczych Urz\u0105dze\u0144 Sygnalizacyjnych, w kt\u00f3rych r\u00f3wnie\u017c pracowa\u0142.
\n(\u2026) Pewnego dnia, a by\u0142o to 4 wrze\u015bnia 1965 roku, kolega nam\u00f3wi\u0142 go na wsp\u00f3lny wypad w ska\u0142ki w okolicach Podlesic. Jaki wp\u0142yw na niego mia\u0142a ta wycieczka obrazuj\u0105 jego s\u0142owa: \u201eDokona\u0142em fantastycznego odkrycia. Skalna zabawa wci\u0105gn\u0119\u0142a mnie tak bardzo, \u017ce wszystko inne przesta\u0142o si\u0119 dla mnie liczy\u0107\u201d. Wtedy te\u017c zosta\u0142 przyj\u0119ty do Harcerskiego Klubu Taternickiego.
\nW tym samym czasie by\u0142 cz\u0142onkiem HKS \u201eSzopienice\u201d, gdzie trenowa\u0142… podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w. Sz\u0142o mu nie\u017ale i w ko\u0144cu powo\u0142ano go do reprezentowania barw klubu na zawodach. Kukuczka przyj\u0105\u0142 ten zaszczyt, a nast\u0119pnie w dniu zawod\u00f3w pojecha\u0142 wspina\u0107 si\u0119 z kolegami w ska\u0142ki. Zdenerwowany trener postawi\u0142 go wtedy przed wyborem: albo ci\u0119\u017cary, albo g\u00f3ry. Wyb\u00f3r by\u0142 dla niego prosty \u2013 g\u00f3ry!
\nKolejnym etapem w jego wspinaczkowej karierze by\u0142o wst\u0105pienie do Klubu Wysokog\u00f3rskiego w Katowicach. W 1966 uko\u0144czy\u0142 kurs taternicki w Morskim Oku, tam te\u017c pokona\u0142 swoj\u0105 pierwsz\u0105 drog\u0119 wspinaczkow\u0105. By\u0142a to Droga Klasyczna na p\u00f3\u0142nocno-zachodniej \u015bcianie Mnicha (\u2026).<\/p>\n

 \"Schronisko
\nSchronisko w Tatrach (m\u0142ody Kukuczka trzeci od lewej).
\n<\/em>
\nPierwszy wyjazd w g\u00f3ry lodowcowe, to lato 1973 roku, kiedy to wraz z kolegami poprowadzi\u0142 now\u0105 drog\u0119 na Petit Dru (Masyw Mont Blanc). W nast\u0119pnym roku wyjecha\u0142 w g\u00f3ry Ameryki P\u00f3\u0142nocnej. Tutaj po raz pierwszy bardzo powa\u017cnie si\u0119 odmrozi\u0142 i zapad\u0142 na chorob\u0119 wysoko\u015bciow\u0105.
\nDwa lata p\u00f3\u017aniej, w 1975 roku, zawar\u0142 zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski z Cecyli\u0105 Ogrodzi\u0144sk\u0105. W podr\u00f3\u017c po\u015blubn\u0105 pojecha\u0142 w Alpy, \u017cona… na Mazury.
\nRok 1976 to wyprawa w Hindukusz, kt\u00f3ra tak zaabsorbowa\u0142a Kukuczk\u0119, \u017ce jego zak\u0142ad pracy postanowi\u0142 da\u0107 mu wypowiedzenie. Wyjazd od pocz\u0105tku okaza\u0142 si\u0119 pechowy \u2013 choroba uniemo\u017cliwi\u0142a mu udzia\u0142 w atakowaniu Kohe Tez (7015 m), a gdy wreszcie si\u0119 wyleczy\u0142 i zacz\u0105\u0142 aklimatyzowa\u0107, jego koledzy schodzili ju\u017c ze szczytu. Jego determinacja sprawi\u0142a, \u017ce wej\u015bcie powt\u00f3rzono i tym samym osi\u0105gn\u0105\u0142 \u017cyciowy rekord wysoko\u015bci. Od tej chwili droga by\u0142a tylko jedna \u2013 jeszcze wy\u017cej. Pierwsza jego himalajska wyprawa zako\u0144czy\u0142a si\u0119 pora\u017ck\u0105. Na Nanga Parbat nie zdo\u0142a\u0142 wej\u015b\u0107, ale dwa lata p\u00f3\u017aniej wszed\u0142 na Lhotse (8511 m).<\/p>\n

\"Jerzy<\/p>\n

Jerzy Kukuczka podczas wyprawy na Lhotse w 1979 r.
\n<\/em>
\nW pami\u0119tnej wyprawie na Everest w 1980 roku nie wzi\u0105\u0142 udzia\u0142u, poniewa\u017c \u017cona spodziewa\u0142a si\u0119 dziecka. Jednak do\u0142\u0105czy\u0142 do koleg\u00f3w, kt\u00f3rzy atakowali Everest wiosn\u0105 tego roku. Wspi\u0105\u0142 si\u0119 na szczyt po\u0142udniowym filarem, a we wspinaczce towarzyszy\u0142 mu Andrzej Czok. W kolejnych trzech latach ilo\u015b\u0107 zdobywanych o\u015bmiotysi\u0119cznik\u00f3w ros\u0142a b\u0142yskawicznie. W 1981 zdoby\u0142 samotnie i to w dodatku now\u0105 drog\u0105 Makalu (8463 m), w 1982 do swej kolekcji do\u0142o\u017cy\u0142 kolejny szczyt wchodz\u0105cy w sk\u0142ad \u201eKorony Himalaj\u00f3w\u201d \u2013 by\u0142 to Broad Peak (8047 m), kt\u00f3rego pokona\u0142 z Wojciechem Kurtyk\u0105.
\nKolejny rok dzia\u0142alno\u015bci w G\u00f3rach Wysokich przyni\u00f3s\u0142 w odst\u0119pie trzech tygodni dwa kolejne o\u015bmiotysi\u0119czniki \u2013 Gasherbrumy I (8068 m) i II (8035 m). Ta wyprawa by\u0142a bardzo wa\u017cna. Oba szczyty zdobywa\u0142 z Wojciechem Kurtyk\u0105, z kt\u00f3rym sp\u0119dzi\u0142 mn\u00f3stwo czasu.<\/p>\n

\"Wojtek<\/p>\n

Od lewej: Wojtek Kurtyka, Jurek Kukuczka, Alex MacIntyre podczas wyprawy na Makalu w 1981 r.<\/em><\/p>\n

\"J.<\/p>\n

Kukuczka wyrusza pod Cho Oyu z bazy pod Dhaulagiri 1984r<\/em><\/p>\n

Podczas jednej z rozm\u00f3w podchwyci\u0142 pomys\u0142 Messnera, aby wej\u015b\u0107 na wszystkie szczyty wznosz\u0105ce si\u0119 na wysoko\u015b\u0107 ponad 8000 metr\u00f3w.
\nZima roku 1984\/1985 by\u0142a wyj\u0105tkowa. W Himalajach dzia\u0142a\u0142y dwie polskie wyprawy, jedna kierowana przez Adama Bilczewskiego pod Dhaulagiri i druga, polsko-kanadyjska pod Cho Oyu. (\u2026) 21 stycznia razem z Andrzejem Czokiem wszed\u0142 na szczyt Dhaulagiri. (\u2026) 15 lutego wszed\u0142 na Cho Oyu, trzy dni po Macieju Berbece i Macieju Pawlikowskim, kt\u00f3rzy jako pierwsi w zimie zdobyli ten wierzcho\u0142ek. W tym samym roku Kukuczka wr\u00f3ci\u0142, aby jeszcze raz zaatakowa\u0107 Nanga Parbat (8125 m). By\u0142 to w jego karierze alpinistycznej pierwszy szczyt o\u015bmiotysi\u0119czny przez niego atakowany, na kt\u00f3rym poni\u00f3s\u0142 pora\u017ck\u0119. Na szczyt wszed\u0142 wraz z Andrzejem Heinrichem i S\u0142awomirem \u0141obodzi\u0144skim 13 lipca 1985 roku. By\u0142o to pierwsze polskie wej\u015bcie na Nanga Parbat.<\/p>\n

W 1986 roku Kukuczka trzy razy pojawi\u0142 si\u0119 w Himalajach i Karakorum, w domu by\u0142 go\u015bciem sp\u0119dzaj\u0105cym kilka dni przed kolejn\u0105 wypraw\u0105. Najpierw wszed\u0142 11 stycznia na Kangchenjung\u0119 (8598 m), potem w lipcu na K2 w Karakorum i w ko\u0144cu cztery miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej na Manaslu. Na swoim koncie mia\u0142 ju\u017c dwana\u015bcie o\u015bmiotysi\u0119cznik\u00f3w, a Reinhold Messner wchodz\u0105c na Lhotse zdoby\u0142 w\u0142a\u015bnie sw\u00f3j czternasty o\u015bmiotysi\u0119cznik. Pozosta\u0142y mu do zdobycia Annapurna i Shisha Pangma. Na pierwszy szczyt, nie zdobyty jeszcze w\u00f3wczas przez Polak\u00f3w uda\u0142 si\u0119 zim\u0105 1987 roku (\u2026). Szczyt, po wielu k\u0142opotach, osi\u0105gn\u0105\u0142 Kukuczka razem z Arturem Hajzerem, 3 lutego 1987 roku.<\/p>\n

 \"JerzyJerzy Kukuczka zdobywa Shisha Pangm\u0119, sw\u00f3j czternasty o\u015bmiotysi\u0119cznik, 1987 r.<\/em><\/p>\n

Ostatni o\u015bmiotysi\u0119cznik w \u201eKoronie Himalaj\u00f3w\u201d, kt\u00f3ry brakowa\u0142 Kukuczce to Shisha Pangma. Wyprawa w kt\u00f3rej wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 by\u0142a pierwsz\u0105 polsk\u0105 wypraw\u0105 dzia\u0142aj\u0105c\u0105 oficjalnie po tybeta\u0144skiej stronie (\u2026). 18 wrze\u015bnia 1987 roku Jerzy Kukuczka zdoby\u0142 sw\u00f3j czternasty o\u015bmiotysi\u0119cznik potrzebny mu do \u201eKorony Himalaj\u00f3w\u201d.<\/p>\n

Po zdobyciu \u201eKorony\u201d Kukuczka nie spocz\u0105\u0142 na laurach i rok p\u00f3\u017aniej zdoby\u0142 Annapurn\u0119 East. Wreszcie nadszed\u0142 rok 1989. Pocz\u0105tkowo planowa\u0142 wypraw\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142aby za cel trawersowanie wszystkich wierzcho\u0142k\u00f3w Kangchenjungi, ale w ko\u0144cu cel zosta\u0142 zmieniony na mityczn\u0105 po\u0142udniow\u0105 \u015bcian\u0119 Lhotse. Szczyt ten by\u0142 uwa\u017cany w\u00f3wczas za jedno z najwi\u0119kszych wyzwa\u0144 alpinizmu. Kilka miesi\u0119cy wcze\u015bniej spod tej \u015bciany musia\u0142 wycofa\u0107 si\u0119 pokonany Reinhold Messner.
\nAtaku, kt\u00f3ry mia\u0142 spore szanse powodzenia dokona\u0142 z Kukuczk\u0105 Ryszard Paw\u0142owski. Wspinali si\u0119 pewnie i szybko osi\u0105gn\u0119li du\u017c\u0105 wysoko\u015b\u0107. 23 pa\u017adziernika po raz trzeci pod rz\u0105d rozbili namioty na wysoko\u015bci ponad 8000 metr\u00f3w. Rano ruszyli dalej. Pierwszy wspina\u0142 si\u0119 Kukuczka, do szczytu pozosta\u0142o ju\u017c niewiele, ale za to bardzo trudnego terenu. Odpad\u0142 od \u015bciany, lina nie wytrzyma\u0142a i zosta\u0142a przerwana. Jerzy Kukuczka zgin\u0105\u0142 na o\u015bmiotysi\u0119czniku od kt\u00f3rego dok\u0142adnie dziesi\u0119\u0107 lat wcze\u015bniej zacz\u0105\u0142 swoje himalajskie sukcesy.<\/p>\n

 <\/em><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: Wirtualne Muzeum Jerzego Kukuczki, http:\/\/kukuczka.net\/pl\/biografia<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Biografia JERZEGO KUKUCZKI autorstwa Waldemara Brygiera 26 pa\u017adziernika 1989 roku, og\u00f3lnopolska prasa za agencjami prasowymi poda\u0142a:  „Najwybitniejszy, obok W\u0142ocha Messnera, himalaista naszych czas\u00f3w, Jerzy Kukuczka zgin\u0105\u0142 we wtorek rano podczas wspinaczki na szczyt Lhotse w Himalajach.”  Wiele os\u00f3b ze \u015brodowiska […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":79,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/81"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=81"}],"version-history":[{"count":19,"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/81\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1465,"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/81\/revisions\/1465"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/79"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zs3.rybnik.pl\/www\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=81"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}